Pierwszy obowiązek Kościoła

Argument doktrynalny • 5/16 • Unam Sanctam

✠ ✠ ✠

Niewątpliwie rzeczą godną uznania jest, iż Msza Święta i prawdziwe sakramenty zostały zachowane przez duchowieństwo, które pozostało wierne Wierze.

Musimy jednak mimo to ubolewać nad faktem, że nie słyszymy pośród nas niekwestionowanego głosu Piotra, i zadać sobie pytanie, czy walka rzeczywiście została podjęta tak, jak należało.

Czyż nie jest bowiem pierwszym obowiązkiem Kościoła — gdy istnieje poważna wątpliwość co do pretendenta do papiestwa — dążenie do zaradzenia tej sytuacji?

Czy Boska misja Kościoła, polegająca na szerzeniu światła prawdy, które jedynie może nas zbawić, może być oparta na jakiejkolwiek innej skale niż skała Piotrowa?

Czyż skała ta nie musi być bez żadnej wątpliwości rozpoznawalna dla wszystkich członków Kościoła?

Nie tylko rozbity świat katolicki potrzebuje odnaleźć pewność głosu Piotra, lecz cały świat, pogrążony w apostazji, nie znajdzie żadnego lekarstwa, jeśli sama Łódź Piotrowa nie będzie kierowana przez katolika.

Oto główny problem tego świata, problem najważniejszy, problem najpilniejszy, ten, który musi zostać rozwiązany przed wszystkimi innymi.

W głosie, który słyszymy, nie można rozpoznać żywego głosu Wikariusza Chrystusa, a bez niego nic nie da się uczynić, aby odwrócić sytuację i przywrócić porządek.

Musimy dążyć do wyjaśnienia kwestii prawowitości współczesnych pontyfikatów. Jest to poważny obowiązek, zwłaszcza dla wiernych biskupów, którzy dziś ucieleśniają widzialną władzę Kościoła.

Jeśli Stolica Piotrowa byłaby rzeczywiście wakująca, albo nawet zajęta przez niekatolika, jak wielu wierzy, wybór prawdziwego Papieża byłby pierwszym obowiązkiem Kościoła.

Konstytucje regulujące wakat Stolicy Apostolskiej oraz wybór Biskupa Rzymskiego wszystkie podkreślają pilną konieczność wyboru Najwyższego Pasterza:

„Najdonioślejsze zadanie powierzone Kościołowi przez Boga”.

— Pius XII, Vacantis Apostolicae Sedis, 8 grudnia 1945 r.

A św. Pius X w Konstytucji Vacante Apostolica Sede z 25 grudnia 1904 roku naucza:

„Gdy Stolica Apostolska jest wakująca, rzeczą najpoważniejszą i najświętszą jest wybrać najwyższego pasterza i głowę trzody Pańskiej dla roztropnego i pilnego rządzenia Kościołem katolickim, tego, który — następując na miejsce Błogosławionego Piotra — reprezentuje na ziemi osobę Jezusa Chrystusa”.

Papież Bonifacy VIII w swojej słynnej bulli Unam Sanctam ostrzega nas:

„Ponadto oznajmiamy, ogłaszamy i definiujemy, że dla zbawienia absolutnie konieczne jest, aby każda istota ludzka była poddana Biskupowi Rzymskiemu”.

Jakże więc można nie narażać swego zbawienia, jeśli pozostaje się całkowicie obojętnym wobec niekwestionowanej obecności Piotra w Kościele?

ZA: https://www.unamsanctam.org/argument/5

✠ Bractwo Rycerzy Papieża Piusa XII ✠

← Poprzedni Powrót do spisu Następny →