Papież nie może mieszkać poza Rzymem. Jeśli mamy mieć prawdziwego papieża, musi on być Biskupem Rzymu i mieszkać w Rzymie

Papież nie może mieszkać poza Rzymem

Papież nie może mieszkać poza Rzymem. Jeśli mamy mieć prawdziwego papieża, musi on być Biskupem Rzymu i mieszkać w Rzymie

Odpowiedzi na zarzuty • 4/5
✠ ✠ ✠

Na ten zarzut można odpowiedzieć bardzo prosto, odwołując się do historycznego faktu papiestwa awiniońskiego.

Jak napisał francuski kapłan katolicki i historyk Guillaume Mollat:

„W latach 1305–1378 siedmiu papieży kolejno zasiadało na tronie św. Piotra i mieszkało niemal nieprzerwanie w Awinionie nad Rodanem. Czy fakt, że rezydowali poza Rzymem, był czymś bez precedensu, a nawet — jak twierdzono — «skandalem» w dziejach Kościoła? Większość autorów niefrancuskich, począwszy od Platiny, zdaje się skłaniać ku takiej opinii. Tymczasem, choć byli biskupami Rzymu, wielu papieży zostało wybranych i koronowanych poza Wiecznym Miastem, a rządy nad Kościołem sprawowali z innych miejsc. W drugiej połowie XIII wieku niepokoje społeczne uniemożliwiły papieżom stałe przebywanie w Wiecznym Mieście i zmusiły ich do opuszczenia Rzymu, do tego stopnia, że zamieszkiwanie tam stało się raczej wyjątkiem niż regułą...

Marcin IV (1281–1285), Francuz, wybrany w Viterbo, ubi tunc residebat Romana Curia («gdzie wówczas rezydowała Kuria Rzymska»), nigdy nie opuścił Toskanii ani Umbrii...

Aleksander IV (1254–1261) został wybrany i koronowany w Neapolu...” [1]

Z tych krótkich fragmentów widzimy zatem, że nie tylko siedmiu prawowitych papieży mieszkało poza Rzymem, lecz także niektórzy z nich zostali prawowicie wybrani poza Rzymem, pozostając jednocześnie biskupami Rzymu.

Co więcej, papież Mikołaj II wyraźnie przewidział taką możliwość w roku 1059 w bulli In nomine Domini:

„...jeżeli przewrotność ludzi zepsutych i niegodziwych osiągnęłaby taki stopień, że w Rzymie nie można byłoby przeprowadzić czystego, szczerego i wolnego wyboru, wówczas kardynałowie-biskupi wraz z duchowieństwem Kościoła oraz wiernymi katolikami mogą mieć prawo i władzę wybrania papieża dla Stolicy Apostolskiej w takim miejscu, jakie uznają za najbardziej odpowiednie, nawet jeśli byłoby ich niewielu.” [2]

Możemy więc wywnioskować zarówno z dekretu papieskiego, jak i z faktów historycznych, że nie jest konieczne, aby papież ani mieszkał w Rzymie, ani był ważnie wybrany w Rzymie.

Przypisy

[1] Guillaume Mollat, The Popes at Avignon, 1305–1378, tłum. Janet Love, Londyn: Thomas Nelson and Sons Ltd, 1963, ss. XIII–XIV.

[2] Papież Mikołaj II, In nomine Domini (1059), nr 5.

ZA: https://www.unamsanctam.org/objections/obj-4

✠ Bractwo Rycerzy Papieża Piusa XII ✠

← Poprzedni Powrót do spisu Następny →

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

UNAM SANCTAM.

Obraz
Unam Sanctam Argument doktrynalny • 9/16 • Unam Sanctam ✠ ✠ ✠ Powzięliśmy zatem decyzję, aby zgromadzić się w stowarzyszeniu duchownych i świeckich celem skutecznego działania — z całą konieczną roztropnością i stanowczością — na rzecz zwołania Soboru Powszechnego Kościoła. Sobór ten miałby poważnie zbadać problemy wynikające z działalności pretendentów do papiestwa, którzy narzucili nam destrukcyjne reformy, zdolne — gdyby było to możliwe — doprowadzić wkrótce do ruiny Kościoła Chrystusowego. Głęboko wierzymy, iż Opatrzność Boża wymaga, aby Kościół był prowadzony przez prawdziwego Następcę św. Piotra. Odrzucamy bierność, jaka opanowała duchowieństwo wobec tej kwestii, i żywimy nadzieję, że nasi bracia przyłączą się do tego dzieła, które może zostać urzeczywistnione jedynie dzięki ich współpracy. Chętnie przyjmiemy do naszego grona wszystkich tych, którzy uznają poważny problem dotykający obecnie głowę Kościoła i którzy pragną połączyć swoje modlitwy, ofiary...
Read more »

W sprawie Soboru Powszechnego.

Obraz
W sprawie Soboru Powszechnego ✠ ✠ ✠ To, co stanowi jedność Kościoła katolickiego, nie jest opinia, osobowość ani prywatne przekonania. Kościół jest widzialnym społeczeństwem ustanowionym przez Chrystusa i jako taki winien być rządzony w sposób widzialny. Papież nie jest jedynie kwestią ceremonii. Jest on ustanowioną przez Boga zasadą jedności, najwyższym sędzią, który rozstrzyga spory, strzeże depozytu wiary i zachowuje Kościół jako jedno Ciało. Wielu katolików współcześnie żywi przynajmniej pewne wątpliwości co do legalności najnowszych roszczących sobie pretensje do papiestwa. Jednakże, jeśli urząd ten w praktyce pozostaje nieobecny, jedność zostaje zaciemniona. Jurysdykcja staje się przedmiotem sporu, dyscyplina ulega rozkładowi i improwizacji, a katolicy stopniowo przyzwyczajają się do życia tak, jakby czymś normalnym było istnienie Kościoła bez widzialnej głowy, której mogliby z prostotą i jednoznacznością okazywać posłuszeństwo. Lecz nie jest to stan norma...
Read more »

Autorytet św. Roberta Bellarmina, Doktora papiestwa.

Obraz
Autorytet św. Roberta Bellarmina, Doktora papiestwa Argument doktrynalny • 11/16 • Unam Sanctam ✠ ✠ ✠ W swoich słynnych Controversiae , św. Robert Bellarmin, Doktor Kościoła, szczegółowo wyjaśnia różne przyczyny, dla których może zostać zwołany Niedoskonały Sobór Powszechny. Naucza on, iż w przypadku, gdy pretendent do papiestwa popadł w herezję lub schizmę, Niedoskonały Sobór Powszechny może zostać zwołany celem ogłoszenia, że człowiek ten nigdy nie był papieżem lub że sam pozbawił się urzędu przez herezję albo schizmę, a następnie dla zastąpienia go prawdziwym Papieżem. Według św. Roberta Bellarmina jedynie taki rodzaj soboru może zostać zwołany przez kardynałów lub biskupów, i to wyłącznie w okolicznościach poważnej konieczności, ponieważ Kościół musi koniecznie zawsze posiadać środki do zapewnienia sobie zwierzchnika: „Oprócz tych argumentów heretyków katolicy zwykli przedstawiać pewne wątpliwości. Pierwsza: czy nie jest dozwolone, aby sobór został zwołany p...
Read more »