Wyjaśnienie dotyczące stanowiska i metod działania Unam Sanctam
Wyjaśnienie dotyczące stanowiska i metod działania Unam Sanctam
Drodzy Czytelnicy,
W święto św. Katarzyny ze Sieny, dnia 30 kwietnia 2026 r., pragniemy wyjaśnić kilka kwestii dotyczących projektu Unam Sanctam, w związku z wiadomościami, jakie otrzymaliśmy od czasu opublikowania strony internetowej. Pomimo naszych najlepszych starań, nieporozumienia siłą rzeczy się zdarzają. Niemniej jednak będziemy starali się możliwie szybko i konsekwentnie je wyjaśniać.
Pragniemy zatem odnieść się do czterech kwestii dotyczących projektu:
a) Czy Unam Sanctam zwołuje Niedoskonały Sobór Powszechny?
b) Czy Unam Sanctam oskarża swoich przeciwników o herezję lub schizmę?
c) Dlaczego zachowujemy poufność nazwisk duchownych?
d) Jakie są nasze kryteria przyjmowania nazwisk duchownych?
Czy Unam Sanctam zwołuje Niedoskonały Sobór Powszechny?
Nasza strona internetowa często wspomina o Niedoskonałym Soborze Powszechnym (IGC), co bywa mylone z ideą spotkań mających odbyć się przed samym IGC. Obecnie koncentrujemy się właśnie na spotkaniach lub „spotkaniach przygotowawczych”, podczas gdy IGC stanowi proponowane przez nas rozwiązanie kryzysu, które publicznie deklarujemy i popieramy.
Celem tych spotkań jest zgromadzenie duchowieństwa — zwłaszcza biskupów — w celu omówienia kryzysu, przed którym stoi dziś Kościół, oraz zbadania, czy można znaleźć rozwiązanie, mianowicie problemu braku prawowitej Głowy Kościoła i sposobu jej przywrócenia, niezależnie od tego, czy uczestnicy zgadzają się z ideą Niedoskonałego Soboru Powszechnego jako potencjalnym rozwiązaniem.
Wszystkie strony zgadzają się co do tego, że istnieje bardzo poważny problem wymagający rozwiązania. Jednak każda proponuje inną drogę, z których żadna — naszym zdaniem — nie stanowi rozwiązania zgodnego z naturą Kościoła: jedni twierdzą, że należy oczekiwać na nawrócenie posoborowej hierarchii; inni, że należy pozostawać z nią w komunii pomimo głoszenia przez nią poważnych błędów doktrynalnych; jeszcze inni, że należy oczekiwać wyłącznie na interwencję Bożą bez współpracy ludzkiego działania. IGC jest rozwiązaniem proponowanym przez Unam Sanctam, którego zaletą jest zgodność z naturą Kościoła, ponieważ wymaga zarówno pomocy Bożej, jak i ludzkiego działania. Tę właśnie drogę naprzód przedstawiamy i dlatego wzywamy do jej poparcia.
Jednak jesteśmy również świadomi dwóch rzeczy.
Po pierwsze, ważne jest dla nas wysłuchanie argumentów innych stron. Jeżeli ktoś będzie w stanie wykazać nam błędy w przedstawianej przez nas argumentacji, konieczne będzie dokonanie odpowiedniej korekty.
Po drugie, jeżeli miałoby dojść do IGC, powinno się ono odbyć przy współpracy możliwie największej liczby duchownych. To właśnie mamy na myśli, mówiąc o jednomyślności moralnej. Jest to dobrze znane pojęcie teologiczne, oznaczające, że choć nie osiągnięto pełnej jednomyślności, to jednak zdecydowana większość określonego ciała zgadza się co do danej kwestii. Unam Sanctam jest zatem zdecydowane oczekiwać osiągnięcia takiej jednomyślności moralnej przed jakimkolwiek zwołaniem IGC.
Obie te kwestie prowadzą do wniosku, że pozostałe duchowieństwo powinno przynajmniej spotkać się w celu omówienia tej możliwości; omówienia kryzysu jako takiego oraz rozważenia najlepszej drogi dalszego działania. Dotyczy to również duchownych zdecydowanie sprzeciwiających się proponowanemu przez nas rozwiązaniu, którzy uważają IGC za niemożliwy zarówno w praktyce, jak i co do zasady. Takich duchownych zapraszamy do udziału w spotkaniach oraz przedstawienia powodów swoich przekonań, abyśmy mogli omawiać te kwestie w duchu prawdy i braterskiej miłości dla dobra Kościoła. Mamy nadzieję, że wszyscy możemy zgodzić się przynajmniej co do tego, iż kwestie te zasługują na poważną dyskusję.
Czy Unam Sanctam oskarża swoich przeciwników o herezję lub schizmę?
Stowarzyszenie Unam Sanctam nie twierdziło i nie zamierza twierdzić, iż osoby sprzeciwiające się projektowi Unam Sanctam dotyczącemu zwołania Niedoskonałego Soboru Powszechnego są z zasady heretykami lub schizmatykami.
Celem stowarzyszenia jest obecnie przede wszystkim przekonanie duchowieństwa do wspólnego zbadania zasadności formalnego zgromadzenia całego duchowieństwa, które zachowało prawdziwą Wiarę, w celu zaradzenia obecnej sytuacji Kościoła.
Prosimy, aby powstrzymać się zarówno od przypisywania nam twierdzeń, których nie wypowiedzieliśmy, jak i od prób przypisywania takiego sposobu działania samemu Unam Sanctam. Ze względu na trudność omawianego zagadnienia pojawią się głosy wysuwające takie oskarżenia, lecz nie reprezentują one stanowiska Unam Sanctam. Stowarzyszenie nie może również kontrolować ani ponosić odpowiedzialności za wszystko, co mówią nasi zwolennicy.
Rozumiemy, że istnieją zarówno duchowni i świeccy sprzeciwiający się projektowi, jak i duchowni i świeccy go popierający. Niech stanie się Wola Boża. Unam Sanctam jasno oświadczyło, iż uzna zgromadzenie duchowieństwa wokół projektu za znak, że należy podjąć dalsze działania. Nie ma zamiaru kontynuować projektu bez spełnienia tego warunku. Niech dyskusje toczą się wokół teologii, a nie domniemanych intencji osób popierających Unam Sanctam.
Można jednak zapytać: jeśli ostatecznie dojdzie do wyboru Papieża, czy ci, którzy odmówią uznania go, nie zostaną uznani za schizmatyków? Odpowiadamy: jeśli Kościół wybierze prawdziwego Papieża, wówczas rzeczywiście ci, którzy odmówią mu posłuszeństwa, popadną w schizmę. Jednak, jak łatwo zrozumieć, cała kwestia sprowadza się do pytania: kto dziś właściwie reprezentuje Kościół? Pytanie to musi należeć do priorytetowych tematów spotkań przygotowawczych. Jeśli Kościół, będąc należycie reprezentowany, rozwiąże obecny problem papiestwa i wybierze Papieża, będzie on prawdziwym Papieżem. Kościół go wybierze. A jeśli tak się stanie, mamy dla wszystkich dobrą wiadomość: zawsze możliwe jest opuszczenie schizmy poprzez uznanie zwierzchnictwa Papieża.
Dlaczego zachowujemy poufność nazwisk duchownych?
Wielu chciałoby poznać nazwiska duchownych, którzy podpisali poparcie dla IGC (na dzień dzisiejszy: 10 biskupów, 45 kapłanów i 66 zakonników).
Jest jednak prostym faktem ludzkiej natury, że wielu zostałoby zniechęconych do poparcia IGC, gdyby wiedzieli, iż ich nazwiska zostaną upublicznione natychmiast po podpisaniu. Niektórzy mogą popierać IGC wbrew opinii swojego środowiska lub organizacji, obawiając się, że ich podpis wywoła zamieszanie — niezależnie od tego, czy ich przełożony wyraził zgodę.
Kolejnym powodem zachowania anonimowości jest chęć uniknięcia ataków ad hominem na sam projekt. Pragniemy, aby każdy rozważał te kwestie zgodnie z własnym sumieniem, niezależnie od tego, czy taki lub inny duchowny, którego ktoś nie lubi lub któremu nie ufa, poparł projekt. W obecnym kryzysie niewielu koncentruje się na istocie problemów, wielu natomiast sprowadza wszystko do osobistych wad lub błędów tego czy innego duchownego.
Jeśli zaś chodzi o wiernych, którzy chcieliby poznać autorytet tego czy innego biskupa przed podpisaniem Listu Otwartego, uważamy, że nie ma konieczności znajomości nazwisk wszystkich zaangażowanych osób. Jeśli jednak jest to potrzebne do podjęcia decyzji, zachęcamy do zwrócenia się w tej sprawie do zaufanych duchownych.
Gdyby doszło do zwołania IGC, wszyscy uczestnicy staliby się publicznie znani, lecz nastąpiłoby to dopiero w chwili, gdy liczba zwolenników będzie wystarczająco duża, a poparcie będzie miało charakter rzeczywiście powszechny, tak iż członkowie będą mogli występować jako jedno ciało. Jeśli zaś chodzi o spotkania przygotowawcze, kwestia anonimowości nie została jeszcze rozstrzygnięta i w każdym przypadku konieczne byłoby uzyskanie zgody zainteresowanych duchownych przed ujawnieniem ich nazwisk.
Dlatego też zachowujemy obecnie nazwiska duchownych w poufności, aby zapewnić ich, że mogą wyrazić poparcie, jeśli czują się ku temu skłonni. Niektórzy duchowni zdecydowali się już otwarcie poprzeć IGC lub przynajmniej spotkania przygotowawcze. Dziękujemy im za to. Ich publiczne poparcie częściowo przełamuje anonimowość projektu.
Jakie są nasze kryteria przyjmowania nazwisk duchownych?
Unam Sanctam nie posiada władzy rozstrzygania o statusie duchownych we współczesnym Kościele. Niektórzy członkowie mogą ostatecznie zostać wykluczeni przez zgromadzenie biskupów z powodu braku określonych wymaganych warunków. Unam Sanctam przyjmuje nazwiska wszystkich duchownych, którzy chcą poprzeć projekt oraz deklarują wolę poddania się wierze katolickiej i wynikającym z niej konsekwencjom. Odrzucani są jedynie ci sygnatariusze, którzy w sposób oczywisty należą do organizacji niekatolickich, to znaczy grup otwarcie wyznających błędy przeciwko Wierze, zwłaszcza błędy potępione przed Soborem Watykańskim II. Wszelki dalszy osąd musi zostać pozostawiony spotkaniom przygotowawczym, a ostatecznie przyszłemu Soborowi.
Kwestia Novus Ordo jest nieco delikatna, ponieważ znajdują się w nim zarówno osoby otwarcie wyznające błędy Soboru Watykańskiego II, jak i takie, które je odrzucają, choć jeszcze wyraźnie nie oddzieliły się od systemu Novus Ordo. Ponieważ jednak celem Niedoskonałego Soboru Powszechnego jest właśnie rozwiązanie problemów, które powstały po Soborze Watykańskim II, osoby dotknięte tym kryzysem, a jednocześnie wykazujące zrozumienie dla istnienia poważnych problemów w systemie Novus Ordo, powinny być tolerowane do czasu, aż konsekwencje wiary katolickiej zostaną jasno ukazane przez Niedoskonały Sobór Powszechny. Takie stanowisko przyjęliśmy przy przyjmowaniu nazwisk duchownych.
Dziękujemy wszystkim za poświęcony czas, cierpliwość i wsparcie. Prosimy o rozpowszechnianie niniejszego wyjaśnienia, aby nasze stanowisko mogło być lepiej znane i uczciwie przedstawiane.
Niech Bóg będzie z Wami wszystkimi i prosimy o modlitwę, aby spełniła się Jego Wola.
✠ Bractwo Rycerzy Papieża Piusa XII ✠
Komentarze
Prześlij komentarz