Niedoskonały Sobór Powszechny
Niedoskonały Sobór Powszechny
Czym jest
Niedoskonały Sobór Powszechny jest zgromadzeniem biskupów zwołanym bez autorytetu papieskiego w sytuacji, gdy Stolica Apostolska jest w sposób oczywisty lub wątpliwy nieobsadzona, celem zaradzenia ciężkiemu kryzysowi dotyczącym głowy Kościoła.
Stanowi odpowiedź na sytuację nadzwyczajną: albo na przedłużający się wakat Stolicy Rzymskiej, albo na uzasadnioną wątpliwość co do prawowitości pretendenta do papiestwa.
Ponieważ wyłącznie Papież posiada prawo do ważnego zwołania Soboru Powszechnego, nadania mu prawdziwie powszechnego charakteru oraz zatwierdzenia jego dekretów, taki sobór z samej definicji posiada brak formalnej pełni prawnej.
Dlatego Kajetan określa go właśnie tym mianem, gdyż rozpoczyna się poza pełnią zwyczajnej legalności, lecz otrzymuje pełną moc prawną z chwilą wyboru Papieża i zatwierdzenia przezeń jego działań.
Czym nie jest
Niedoskonały Sobór Powszechny nie jest samozwańczym „garażowym synodem” niezadowolonych duchownych, uzurpujących sobie uniwersalną władzę na mocy własnej deklaracji.
Z samej swej natury stanowi on środek zaradczy wymagający moralnej reprezentacji episkopatu całego Kościoła.
Nie jest on również konklawe: konklawe stanowi proces prawny regulowany przez prawo papieskie i przeprowadzany przez Kolegium Kardynalskie.
Niedoskonały Sobór Powszechny jest natomiast nadzwyczajnym środkiem zaradczym wobec nadzwyczajnego kryzysu, w sytuacji gdy zwyczajne sprawowanie władzy papieskiej zostało uniemożliwione lub stało się niepewne.
Jedność Kościoła
Nie może więc być dziełem jedynie części biskupów. Bez udziału episkopatu z całego świata, wystarczającego do osiągnięcia moralnej jednomyślności, nie istnieje on jako to, czym się mianuje:
✠ Bractwo Rycerzy Papieża Piusa XII ✠
Komentarze
Prześlij komentarz